15.12.07

Χειμερινές ανησυχίες για πνεύματα ασθενή.

Χιονίζει απ’ τα ψε –που θα λεγε κι ο παππούς-. Μια σύγχυση στο μυαλό που δεν επιρέπει να συγκεντρωθείς σε τίποτα. Μόνο κοιτάς το χιόνι με μάτι αειπάρθενο. Κασκόλ, σκουφάκια, και δερμάτινα γάντια. «Χάλια ο χειμώνας -σου λέει ο άλλος-. Προσπαθείς να ζεσταθείς και δεν μπορείς.» Πού να του εξηγήσεις την γλύκα του να προσπαθείς κάτι που δεν σου προσφέρεται; «Τάση για σιγουράντζα και επιμελώς κεκαλυμμένη ανασφάλεια που παραπέμπει σε κλασικό θηλυκό μυαλό» σκέφτομαι. Κι ύστερα πάλι: «δεν μπορείς να πάρεις όρκο για τίποτα.» Εξάλλου η τελεία (και μορφολογικά να το δεις) αποτελεί μέρος του ερωτηματικού. Από περιέργεια υπάρχω κι από καραγκιοζλίκι, μού ρχεται στο μυαλό ο στίχος από την Εκδίκηση της Γυφτιάς.

Καθώς το χιόνι καβαλάει στέγες και κλαδιά, μου είναι σχεδόν αδύνατο να διαβάσω «Το Οικουμενικό Βυζαντινό Κράτος και η εμφάνιση του Ισλάμ.» Α πα πα πα πα, με τέτοιο νωχελικό καιρό. Επιστημονικές εργασίες από Δευτέρα. Αντ’ αυτών θα συνεχίσω μια ιστορία που ξεκίνησα να γράφω. Το ρεζουμέ της είναι (μην πάτε να μου την κλέψετε, την έχω κατοχυρώσει με αποζημίωση ύψους 7,7 εκ. € ) πως βρισκόμαστε κάπου στο μέλλον, στο κατώφλι του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου και τα πυρηνικά οπλοστάσια των ηγετών δεν θα αφήσουν ανθρώπινη ψυχή πάνω στον πλανήτη Γη-Γη. Όμως ο καλός και ανέκαθεν αγαπησιάρης Θεούλης, δεν θα μας αφήσει έτσι. Θα αναθέσει στον ήρωα της ιστορίας μας να συνεχίσει την πορεία του ανθρώπινου είδους πάνω στον πλανήτη. Άγγελος Κυρίου θα οδηγήσει τον Εκλεκτό σε ασφαλές μέρος οπού εκεί θα συναντήσει την Εκλεκτή με την οποία θα επιχειρήσουν να δώσουν συνέχεια στο ανθρώπινο γένος. Όμως για κακή του τύχη ο ήρωάς μας θα βρεθεί πρό μιας ιδιαιτέρως ευτραφούς και άσχημης γυναίκας με την οποία αρνείται πεισματικά να ζευγαρώσει θέτοντας σε κίνδυνο την συνέχεια του είδους. Έχει χιούμορ ο Θεός; Έχουν χιούμορ οι άνθρωποι; Μια σπουδή γύρω από θέματα εξωτερικής εμφάνισης στον έρωτα, τη ώρα, μάλιστα, που παίζεται η τύχη του γένους μας. Μια επική υπερπαραγωγή κλπ. κλπ. Η συνέχεια επί της οθόνης. Και τώρα που είπα «οθόνη», να διευκρινίσω επί ενός μεγάλου φιλοσοφικού ζητήματος της εποχής μας οτί είναι άλλο το «ασχολούμαι με υπολογιστές» και άλλο το «ασχολούμαι με τον υπολογιστή μου.» (Τυχαία η σειρά.)

Have a nice weekend…

2 σχόλια:

Unknown είπε...

ψιτ, εσύ ο είς! εσύ που διάβαζες για την εμφάνιση του ισλάμ, όχι ο άλλος, λε΄γε, ποιος το'γραψε; πού να το'βρω; τι είναι;
έπρεπε να το ξέρω από τα ψε, αλλά...
χιονίζει μαθές.
κρύβει το χιόνι τις ατέλειες (και τις τελείες τις κρύβει, γιατί πάντα είναι μικρές, να μη σου πω και πικρές), και τις σιωπές τις κάνει να έχουν αντίλαλο. στην πόλη σου ακούω και τα βηματάκια της κόρης μου, στέλνω σ'ένα καλαθάκι την αγάπη μου, μόνη της, η κοσκινοσουβλίτσα μαγειρεύει, άμα φτάσει το καλαθάκι, πάρε κι εσύ πεσκέσι, και τρέχα το στην άννα...

Ένας εκ των Δυο! είπε...

Πολύ ευχαρίστως. :)
Δεν το φαντάστηκα οτί θα περάσεις να ρίξω ένα ξεσκόνισμα μή μας βρεις έτσι ακατάστατους... Κάτι πήρε το μάτι μου για την συνάντηση με την Μαριάννα. Θα χαρώ.

ΟΙ ΑΝΑΓΝΏΣΤΕΣ ΜΑΣ ΠΕΘΑΊΝΟΥΝ ΠΡΌΩΡΑ.
(Σε αυτό οφείλονται και τα μηδενικά στα σχόλια)