Ηλιθίων προπαγάνδες και διηγώντας τα να κλαίς.

Παρακολούθησα εχθές βράδυ σε πανελλήνιας εμβέλειας κανάλι την προπαγάνδα των οκτώ. Κλάμα και οδυρμός από τον δισεκατομμυριούχο δημοσιογράφο για την αύξηση της τιμής στα σέσκουλα από 1,15 το κιλό σε 1,159. Ακολούθησε τρομακτική ανάλυση παρόμοια με αυτή που αφορά το λιώσιμο τον πάγων και την καταστροφή του πλανήτη για να καταλήξουμε στο "παράδειγμα". Το παράδειγμα λοιπόν ήταν ότι μια οικογένεια στην Ελλάδα χρειάζεται για σταθερό τηλέφωνο και ίντερνετ 80 έως 95 ευρώ το μήνα ενώ η αντίστοιχη στη Γερμανία μόλις 45 ευρώ. Έμειναν όλοι άφωνοι από την τραγικότητα και αποφάσισαν να αλλάξουν θέμα πριν αρχίσουν οι λαϊκές εξεγέρσεις. Το επόμενο θέμα ήταν η αγορά του ΟΤΕ από τους Γερμανούς. Λέει λοιπόν ο δαιμόνιος παρουσιαστής " Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα το έχει πάλι ο λαός, γιατί υπεύθυνος για την τιμολογιακή πολιτική θα είναι ο Γερμανικός όμιλος ο οποίος άμεσα θα αυξήσει το κόστος των κλήσεων μιας και η Γερμανία έχει τα πιο ακριβά τιμολόγια για σταθερή τηλεφωνία και ίντερνετ σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ..." Κάπου εδώ άλλαξα κανάλι. Δύο απλές ερωτήσεις. 1) Δηλαδή θα αυξήσουν το 95 και θα το κάνουν 45; Χωρίς να φοβηθούν την λαϊκή οργή ; 2) Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος ψηφίζει κάθε τόσο στις εκλογές; Το ίδιο κάνουν και αυτοί που τον ακούνε και τον πιστεύουν; Φοβάμαι! Όχι γιατί είμαι φοβητσιάρης αλλά γιατί αναπνέω δίπλα τους. Σιχαίνομαι! Όχι γιατί είμαι λερωμένος αλλά γιατί μπορεί να με ακούμπησαν.

(Εγώ) - Ο Δημιουργός μου;
(Εσείς)- Ο Θεός!
(Εγώ) - Ότι είναι ανώτερο από εμένα;
(Εσείς)- Του Θεού!
(Εγώ) - Ότι πάντα με κερδίζει;
(Εσείς)- Του Θεού!
(Εγώ) - Ότι είναι άγνωστο;
(Εσείς)- Θεός!
(Εγώ) - Ότι με κάνει να πιστεύω;
(Εσείς)- Του Σατανά!
(Εγώ) - Ότι με κάνει να ανασαίνω;
(Εσείς)- Του Σατανά!
(Εγώ) - Η λύτρωση μου;
(Εσείς)- Στο Θεό!
(Εγώ) - Η αγάπη;
(Εσείς)- Στο Θεό!
(Εγώ) - Η αλήθεια μου ,που με κάνει να γελώ με τα παραπάνω;
(Εσείς)- Το μεγαλύτερο σου ψέμα!

Παραμύθι!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μύγα ...



Αλλά τί μύγα! Μια μύγα ή Σιίτηκή ή Σουνιτική, θα σας γελάσω ...
Αποφασισμένη όμως σίγουρα!



Κατόπιν θελήματος του θεού συναντά μια συγκέντρωση από μύγες της άλλης παράταξης που μαζεύτηκαν εκεί επί ευκαιρία ενός αγελαδόσκατου ...



Χάνεται στο πλήθος ...



Εγένετο το θέλημα θεού !



Και έζησαν αυτές κατοχικά και εμείς κατοχικότερα!

"Αν ποτέ τα ζώα αντιληφθούν οτι το ανθρώπινο είδος δεν είναι παιδιά του θεού αλλά ζώα όπως όλα τα υπόλοιπα πολύ φοβάμαι οτι δεν θα τους αρέσει καθόλου."

Τί λέει;
-Τί να πει;

"ΔΙΑΛΟΓΟΙ"

Εφηβικός Έρως

«Είσαι… _ _ _ _ _ _ _ »
είπε η Τζέην.
-«Ναι, σιγά να μη είμαι και… _ _ _ _ _ _ _ _ _»
απάντησε ο Λάκι χτυπώντας μάγκικα, με το ‘να δάχτυλο, προς τα πάνω το μαύρο καβουράκι του.

Κι άρχεψαν, δίχως καν αρχικό γράμμα, να παίζουν κρεμάλα τις ζωές τους μέσα στο ανανεούμενο αλφάβητο της καθημερινότητας.

Γελούσαν όταν άκουγαν τις μανάδες να λένε στα παιδιά: «Τι σκέφτεσαι βρε; Μικρό παιδί τι προβλήματα έχεις;»
Γελούσαν απ’ τα νεύρα τους…


Ο Βλακαμάς (κι οι βλακαμάδες)

Κι ανέβηκε στο όρος Γκουανταμπέλντε και είπε την παραβολή του ανόητου. Για κείνο τον τύπο που κάποτε τον είχε αφήσει μια γυναίκα που αγάπησε. Και λίγο καιρό μετά, την είδε κάπως τη δουλειά και πηδούσε τη μια και την άλλη νομίζοντας πως έτσι τιμωρεί το γυναικείο φύλο. Και μιλούσε για «αίμα πίσω» κλπ. κλπ. Κι έκλεισε λέγοντας: «Μα τόσο μαλάκας ο άνθρωπος!»
-Δηλαδή το «αίμα πίσω» δεν προυποθέτει άλλα υγρά; Ρώτησε κάποιος απ’ το πλήθος, αλλά Εκείνος είχε ήδη αναληφθεί.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 14 Αυγούστου.

Ειρωνείες ...

Ειρωνεία της τύχης.



Ειρωνεία της Δύσης .



Ειρωνεία της στύσης.



και τέλος η ειρωνεία μιας "συγκεκριμένης" πτήσης ...



μήπως τελικά όλοι έχουμε ένα μικρό είρωνα μέσα μας;

ΠΡΕΖΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΠΟΛΛΕΣ..

Βγαίνεις απ' τη συγκατάβαση και πέφτεις στην άρνηση.

Πώς να σωθείς; Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράμα (θα ορκιζόμουν οτί έχει ελεφαντίαση.)

Σήμερα βαρέθηκα το Βυζάντιο. Υπάρχω δυτικός. Φορώ παπουτσικό adidas 150€ το ένα (300 το ζευγάρι) παντελονιά Levi's και υποκάμισο LACOSTE και κυκλοφορώ με γκομενάκι που του λες: "Πω ρε πούστη, τέλειωσαν και τα τσιγάρα μου" και σου απαντάει: "Αμαααν, τέλειωσαν και τα τσιγάρα σου." Μα τί έξοχος τζερτζελες!

Μιά "φωνή βοώντα εν τη ερήμω" δεν μου λέει τίποτα. Άν ήταν βοώντα εν τη ερήμω ΜΟΥ, ίσως κάτι νά λεγε. Εδώ συνοψίζω το νόημα της τέχνης (για σήμερα.)

Έχω κρίσιμα ερωτήματα:
1.Το κακό είναι να πλασάρεις τις απόψεις σου και κάποιοι να σε πληρώνουν γι' αυτό ή το να πλασάρεις απόψεις γενικώς;
2.Η μπλογκόσφαιρα είναι στρόγγυλη κι αυτή; Γυρίζει ή δε γυρίζει;
Αχ, δε μπορώ, θα σκάσω...

"Όχι κύριε/ια μου δεν μπορούμε να μιλάμε για ήθος. Κανένας μας... (Εκτός άν ανοίξω εγώ σχετική συζήτηση".) Γλυκιά μου μπλογκοbullet...

*Φωτο: Είμαι ο Μόγλης, σκοτώνω φίδια/πληκτρολόγια και λοιπά σαμιαμίδια
Είμαι ο Βόγλης, στάσου μύγδαλα/παίζω πιάνο μπουζούκι και κύμβαλα.

Είναι που η Ιστορία γενικότερα, επαναλαμβάνεται μέσα από προσωπικές ιστορίες ανθρώπων, ειδικότερα.
Είναι που κάποιοι ευελπιστούν πως η Ιστορία θά 'ρθει στη δική τους ώρα αδιάβαστη - χωρίς επανάληψη΄ κι είναι άλλοι που τό 'χουν δει το έργο μα επιθυμούν και να το ζήσουν μόνο και μόνο για να δουν πως ήταν στις ζωές των ηρώων Της.
Δεν είναι ούτε όνειρο, ούτε ελπίδα ούτε τίποτα. Περιέργεια είναι. Νά 'τη εκεί στην οθόνη γράφει: "INSERT COIN-INSERT COIN..."

Ειν΄ η ψυχή μου σε σκυλάδικο γαρδένια-Παραγγελία μεθυσμένου νταβατζή/Μου την πατάνε μανεκέν ξεσαλωμένα-Την τραγουδάνε καλλιτέχνες τραβεστί

Τα χαμένα γράμματα που σχηματίζουν «λογική» στο αλφαβητάρι του τρελού. Τα κακώς κείμενα που κάθε μέρα γράφονται προσπαθώντας να τρακάρουν την καλή έμπνευση…
¨Ξέρεις, ο ποιητής οδηγεί χωρίς ζώνη κι ούτε που αντικατέστησε τους αερόσακους από τον προηγούμενο τράκο μαζί της.
Όμως εμένα να, στ’ αρχίδια μου – μου λέει πίνοντας τον καφέ του σε πλαστικό στο παγκάκι του δημοτικού κήπου-. Εμένα έπαψε να με ενδιαφέρει η φάση. Είναι τόσα διασκεδαστικά πράγματα τριγύρω που το βρίσκω ανώφελο να ξύνω πληγές ή να πηγαίνω με δήθεν άγνοια σχολειόπαιδου επάνω στην επόμενη.
Show you think you can write νεαρέ ε; Για να σ’ ακούσω λοιπόν.¨
Κι άρχισα να του απαγγέλω από την τελευταία και ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή με τίτλο Prison Straight το «Αρνάκι άσπρο και παχύ/πορνοβοσκού καμάρι…»

Αύριο αναμένω τα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής και θα σας ενημερώσω για το αν τελικά είμαι μεγάλος ποιητής, ή πρέπει να ασχοληθώ με κάτι άλλο – εκτός από τον εαυτό μου.

Στην κριτική επιτροπή συμμετέχουν (εκτός του Πάνου Μεταξόπουλου) τα φιλολογικά περιοδικά:
Η έλξη
Μανδραγόρα(ρο)ς
Οδός (Μουνο)Πανός

*τετράστιχο τίτλου: Τζίμης Πανούσης

Φιλόδοξος καλλιτέχνης εν κρίσει

Ξεφυλλίζοντας, κι απόψε τα όνειρά του, να περάσει όπως όπως η βραδιά του, έπιασε σε μια κρίση πανικού το φωτογραφικό του άλμπουμ και διαπίστωσε πως δεν διαθέτει ούτε μία φωτογραφία κατάλληλη για τάφο.

Φιλόδοξος καλλιτέχνης εν κρίσει ΙΙ

Γράφεις στοχεύοντας σε μια πετυχημένη κουβέντα – η οποία, στο κάτω κάτω, τι είναι; Μια κουβέντα. ..Κι όμως, όταν κυριαρχεί το σώμα, αναλογίζεσαι τις (ηλίθιες μεν νοστιμότατες δε) γκόμενες που δεν πήδηξες, επειδή δεν χαλάλισες για πάρτη τους ούτε μια παραπανίσια κουβέντα. Και τότε, παρά την αρχική σου άρνηση, στοχάζεσαι σοβαρότερα πάνω στη θέση που κατέχει η γραφή στη ζωή σου – ενώ ταυτόχρονα ένα τρεμουλιαστό κωλαράκι χορεύει μες στη σκέψη σου.