Blog-Επιταγών

Την ώρα που σ’ όλες τις νύχτες μας χαρίζουμε ένα κομμάτι μέρας.
Την ώρα που όλες οι μέρες μας ξεκινούν με απωλεσμένο από «χθες βράδι» το ένα τους πλευρό.
Την ώρα που χορηγούμε τη θυσία μας με το ίδιο μας το σώμα.
Την ώρα που κρατούμε τα πρακτικά της ζωής πάνω σε σελίδες σφραγισμένων από την Εφορία τιμολογίων.
Την ώρα που πιτσιλιές το αίμα μας έχει ράνει τις τουαλέτες κάποιων μπαρ ενώ γύρω σφυρίζουν μπουνιές και μπουκάλια και κουλουβάχατα και τα φώτα παίζουν στη στιγμή ταβάνι-πάτωμα, πάτωμα-ταβάνι.
Την ώρα που η ιστορία της νιότης γράφεται στα ΖΗΤΕΙΤΑΙ των μικρών αγγελιών
Και στα ντουβαράκια της Εγνατίας με έρωτες και συνθήματα
Από τις τελευταίες εκδρομές οπαδών…

Γελώ ακατάπαυστα με τις σιτεμένες αλήτρες της ποίησης ντεμέκ
Που ξέχασαν τον ποιητή ντεμέκ
Μέσα στη λογοδιάρροια της τέχνης και της φιλολογίας τους ντεμέκ.

Σύντομα στις οθόνες σας:
«Ο Μπουκόβσκι Δημόσιος Υπάλληλος!»