Σου ζητούσα να απαντήσεις, αν αντέχεις να μ’ αφήσεις,
με έναν άλλον αν θα πας εσύ ποτέ.
Και μου είπες αν το κάνω, να το ξέρεις θα πεθάνω,
στη ζωή μου δεν θα σ’ αρνηθώ ποτέ.
Σε ρωτούσα αν τελειώσει, σαν το χιόνι αν θα λιώσει,
κι αν πεθάνει η αγάπη αυτή ποτέ.
και απαντούσες μη φοβάσαι, σ’ αγαπώ να το θυμάσαι,
δεν θ’ αφήσω να χαθείς εσύ ποτέ.
Ξαφνικά με αφήνεις, τηλέφωνα κλείνεις,
χωρίς εξηγήσεις, χωρίς ένα γεια.
Ξαφνικά μ ‘αποφεύγεις, σηκώνεσαι φεύγεις,
και ούτε σε νοιάζει αν ζω τελικά.
Σου ‘χα πει μη μ’ αφήσεις, και μου πες ποτέ.
Σε ρωτούσα κάθε βράδυ, ποιο φιλί ποιο ξένο χάδι,
θα ‘ναι αιτία να χαθούμε εμείς ποτέ.
Κι ορκιζόσουν στη ζωή σου, πως για πάντα η πνοή σου,
θα ‘μαι εγώ και δεν θα πας αλλού ποτέ.
(Γιαννόπουλος Βασίλης)
http://www.youtube.com/watch?v=g9k-pLJkoZ4
6 σχόλια:
Τώρα μας δουλεύεις κι εσύ με τον Ρέμο ε;
Ωραίο τραγούδι πάντως. 5 δευτερόλεπτα που άκουσα, φαίνεται ρε παιδί μου απ' την αρχή. Μετά βγαίνει ο Ρέμος.
Άκουσα άλλα 5 δευτερόλεπτα. Ωραίο κομμάτι. Θα στεκόταν ακόμη και στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.
Θά 'ταν καλό και σε Ρεμίξ. Ξέρεις, Ρέμος πάλι σε γαλατική διάλεκτο.
Ωραίο, ωραίο κομμάτι.
Είμαστ' ακόμη ζωντανοί στη σκηνή σα ροκ συγκρότημα (ένας αναγνώστης)
Είναι αυτή η μουσική σου άγνοια που σε κατατάσσει πάντα δεύτερο από τους δύο, είτε είσαι αριστερά είτε δεξιά.
Δημοσίευση σχολίου