Στην μία ωρίτσα, περίπου, που περιπλανηθήκαμε στο πατημένο από κόσμο –και ξεχειλωμένο από δηθενισμό- φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, η εκ της κούρασης απελπισία στο πρόσωπο της καθαρίστριας δίπλα στο μπουλούκι, ήταν η μόνη ανθρώπινη στιγμή του περιβάλλοντα χώρου. Σάββατο βράδι. Λιμάνι. 
1 σχόλιο:
.. και ο σκύλος μπάμπη μου, και ο σκύλος. Εντύπωση μου προκαλεί μπάμπη μου που όλο τον ξεχνάς σκύλο ...
Δημοσίευση σχολίου